full screen background image
Search
Τετάρτη 21 Αύγουστος 2019
  • :
  • :

Στο Κάστρο της Ρεντίνας με το νέο Dacia Duster 1.5 dCi…

Τα Τέμπη ανέκαθεν αποτελούσαν ένα κομβικό σημείο μεταξύ βορείου και νοτίου Ελλάδος. Άλλαζαν οι παραστάσεις κάθε φορά που διασχίζαμε τον θεσσαλικό κάμπο και περνούσαμε από το στενό πέρασμα των Τεμπών. Η διάθεσή μας άλλαζε πάντα προς το καλύτερο!

1

Υπάρχουν όμως και τα άλλα Τέμπη, αυτά που ονομάζονται «Μακεδονικά» και κρατούν κρυμμένα στα στενά τους ιστορικές μνήμες μιας άλλης εποχής με θρύλους, κάστρα και μια φύση που πνίγει ασφυκτικά τον επισκέπτη που τολμά να την ανακαλύψει.

2

Με σύντροφο λοιπόν το νέο και δυναμικό τετρακίνητο όχημα της Dacia, το νέο Duster 1.5 dCi, πήραμε τα βουνά ξεκινώντας από την παλαιά ειδική διαδρομή του Σεΐχ Σου (κάποτε αποτελούσε διαδρομή του Ράλλυ ΔΕΘ), βρεθήκαμε πάνω από το Ασβεστοχώρι, όπου αν φτάσει κανείς εκεί αγναντεύει ένα πανόραμα κορυφών που ανενόχλητα ορθώνουν το ανάστημά τους 1000 και πλέον μέτρα πάνω από τη θάλασσα.

3

Κατηφορίζοντας προς την αγκαλιά της μικρής λίμνης Βόλβης φθάσαμε στο μικρό χωριό του Αγίου Βασιλείου όπου κάποτε «οι ταξιδευτές» των Κυριακάτικων αποδράσεων σχημάτιζαν ουρές έξω από τα γραφικά του ταβερνάκια προκειμένου να γευτούν ψάρια του γλυκού νερού από τα νερά της λίμνης Κορώνειας. Μπαίνουμε στον πειρασμό να οδηγήσουμε εκτός δρόμου το τετρακίνητο Duster, στο χωματόδρομο που κινείται παράλληλα με τη λίμνη (σκεπασμένο πλέον από χόρτα που φύτρωσαν μετά την απόσυρση των νερών).

4

Ελευθερία, άνεση και χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία στα μεγάλα νεροφαγώματα, με τις λάσπες τους να περιμένουν προκλητικά το Duster για παιχνίδια στην φύση. Το κλείδωμα της τετρακίνησης όμως δεν άφηνε κανένα περιθώριο για τέτοιου είδους κόλπα. Η ροπή του πετρελαιοκινητήρα των 1.5 λίτρων είχε τόση δύναμη για να τραβήξει το όχημα έξω από οποιοδήποτε χωμάτινο κόλλημα, θυμίζοντας ροπές από “super douper” 4×4 οχήματα που ήταν εφοδιασμένα με ακόμη ένα διαφορικό.

5

Μετά τα περίφημα Λουτρά της Ν. Απολλωνίας είναι εμφανείς οι αποκλίσεις δύο μικρών ορεινών όγκων που ενώνονται μεταξύ τους και σχηματίζουν το πέρασμα των Μακεδονικών Τεμπών.

6

Φτάσαμε στον οικισμό της Ρεντίνας και περιμένουμε τους φίλους μας στο τοπικό καφενεδάκι που αποτελεί σημείο συνάντησης για τους Λοκατζήδες του παρακείμενου στρατοπέδου που συντηρεί οικονομικά τον μικρό οικισμό. Αφήσαμε το «σκληροτράχηλο» Duster στο πάρκινγκ, πλάι στον περιφραγμένο χώρο της δασικής αναψυχής και με το σακίδιο στην πλάτη ακολουθήσαμε το μικρό μονοπάτι που περνά με ασφάλεια κάτω από τη γέφυρα της εθνικής οδού. Το νερά του Ρήχιου ποταμού κάνουν την εμφάνισή τους στο σημείο που είναι πνιγμένο στην βλάστηση καλύπτοντας ακόμη και την θέα του κάστρου, με την ελληνική σημαία στις πολεμίστρες.

7

Ο μικρός δρόμος καταλήγει στη βάση του βυζαντινού Κάστρου της Ρεντίνας. Στο σημείο εκείνο, όπου υπάρχει και χαρακτηριστικό γεφυράκι, βρίσκονται οι υπόγειες πηγές, που τροφοδοτούν το Ρήχιο ποταμό με νερό όλο το χρόνο χαρίζοντάς του μια ροή που αρκεί για να φτάσουν μέχρι τις ακτές του Στρυμωνικού κόλπου.

8

Ακολουθώντας τη σήμανση στην αρχή του μονοπατιού ανηφορίζουμε προς το βυζαντινό οικισμό, που έχει χαρακτηριστεί ως «Μυστράς του Βορρά». Ο χώρος δεν είναι επισκέψιμος, καθώς ακόμη συνεχίζονται οι αρχαιολογικές έρευνες. Ακόμη όμως και από τον περίβολο η θέα είναι μεγάλη. Στον χώρο διακρίνονται οι οικίες, τα εργαστήρια, το κεντρικό κτίσμα ενώ λίγο πιο πίσω υψώνεται ο ναός της «Παλαιολόγειας περιόδου», με τα περίτεχνα πλίνθινα σχέδια πάνω στον τρούλο του.

9

Έξω από τον περίβολο σώζεται μια από τις μεταγενέστερες συνοικίες του βυζαντινού οικισμού, συγκρότημα λουτρών και τα θεμέλια εκκλησίας, κάτω από το δάπεδο της οποίας βρέθηκαν τάφοι επισκόπων! Λίγο πιο κάτω μπορούμε να βρούμε την έξοδο της διόδου διαφυγής σε ώρες ανάγκης και την κιστέρνα αποθήκευσης νερού.

10

Γεμάτοι με εικόνες επιβιβαστήκαμε στο Dacia Duster 1.5 dCi μας και ακολουθήσαμε το χωματόδρομο που κινείται παράλληλα με τον Ρήχιο, μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον που αγκαλιάζει το ουράνιο στερέωμα με την βλάστησή του, οδηγώντας στις ακτές του κοντινού παραθεριστικού χωριού Σταυρός.

11

Αγναντεύοντας πλέον το πέλαγος με τα γαλάζια νερά του Στρυμωνικού κόλπου να είναι τόσο ήσυχα όσο και οι ψυχές μας, παρόλο που το πνεύμα μας είχε ξεσηκωθεί… Αυτή είναι η χαρά της τετρακίνητης απόδρασης για τους λάτρες της που δεν σταματούν ποτέ να προετοιμάζουν την επόμενη απόδρασή τους.

12