full screen background image
Search
Τετάρτη 21 Αύγουστος 2019
  • :
  • :

Αφιέρωμα: BMW 507

Ήταν το 1913 όταν ο Karl Friedrich Rapp, ένας διακεκριμένος Γερμανός μηχανικός, ξεκινούσε στο Μόναχο μια προσωπική εταιρία κατασκευής αεροπορικών κινητήρων, με την επωνυμία Rapp Motoren Werke.

Η επιλογή της περιοχής δεν ήταν τυχαία, αφού εκεί βρισκόταν οι εγκαταστάσεις ενός από τους σημαντικότερους πελάτες του, της αεροπορικής βιομηχανίας του Gustav Otto, που ήταν ο γιός του εφευρέτη του 4-χρονου κινητήρα.

Ο Rapp γνώρισε γρήγορα την καταξίωση, δεν σταμάτησε όμως να αναζητά και άλλους τρόπους προκειμένου να κρατάει διαρκώς πολυάσχολη την εταιρία του. Έτσι το 1916 εξασφάλισε ένα συμβόλαιο για την κατασκευή και ενός μεγάλου αριθμού κινητήρων V-12 για λογαριασμό της (ανταγωνίστριας) Austro –Daimler, η οποία δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση των δικών της κινητήρων.

Αυτή όμως η συνεργασία απαιτούσε και αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του Rapp, που αναπόφευκτα συνεπάγονταν και εξεύρεση νέων επενδυτών. Το αποτέλεσμα ήταν να προκύψει μια νέα εταιρία, που με επίσημη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας την 7η Μαρτίου του 1916 θα μετονομαζόταν σε Bayerische Motoren Werke. Η ιστορία της BMW ξεκινούσε…

Δυστυχώς όμως για τον Rapp το λάθος που έκανε ήταν να αναπτύξει την εταιρία του απότομα, με αποτέλεσμα να μην αργήσουν να εμφανιστούν τα προβλήματα. Έτσι αναγκάστηκε να αποχωρήσει, αφήνοντας τη θέση του σε έναν άλλο βιομήχανο, τον Franz Josef Popp, που όπως αποδείχθηκε ήταν αυτός που πραγματικά βοήθησε στην ανάπτυξη της εταιρίας.

Από τότε πέρασαν χρόνια, ακολούθησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και λίγο αργότερα, στα μέσα της δεκαετίας του ΄50, η BMW αποφάσισε να υλοποιήσει ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο project, με ηθικό αυτουργό τον Max Hoffman. Ήταν ο βασικός dealer της εταιρίας στην Αμερική και είχε καταφέρει να πείσει τους Γερμανούς ότι θα μπορούσε να πουλάει κάθε χρόνο μερικές εκατοντάδες σπορ αυτοκίνητα, εάν θα προσφερόταν σε μια τιμή γύρω στα  5.000 δολάρια.

Έτσι, η BMW χρησιμοποιώντας στοιχεία του υφιστάμενου “501” κατασκεύασε ένα πιο «κοντό» σασί, στο οποίο τοποθέτησε τον διαθέσιμο V-8 κινητήρα των 3,2 λίτρων και έντυσε το σύνολο με ένα ιδιαίτερα ελκυστικό 2-θέσιο roadster αμάξωμα…

Η επίσημη παρουσίαση του νέου μοντέλου με την ονομασία “507” πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1955 στο ξενοδοχείο Waldorf Astoria της Νέας Υόρκης, προβάλλοντας παράλληλα και το ένδοξο αγωνιστικό παρελθόν του εργοστασίου.

Επρόκειτο για «ένα αυτοκίνητο που μπορούσε να ορίσει την αγωνιστική αίσθηση», είχε σχολιάσει –τότε– ο αρθρογράφος του περιοδικού ADAC-Motorwelt.

Σχεδιαστής του ήταν ένας Γερμανός αριστοκράτης, ο Albert Goertz (που έγινε περισσότερο γνωστός αργότερα για τη δουλειά του στο Datsun 240), ενώ ενεργό ρόλο στο όλο εγχείρημα είχε και ένας παραδοσιακός μηχανικός της εταιρίας, ο Dr. Fritz Fielder, που είχε σχεδιάσει προπολεμικά το θρυλικό “328”.

Με το μακρύ εμπρός καπό και τις αψεγάδιαστες λεπτομέρειες σε κάθε σημείο της επιφάνειάς του, απέσπασε άμεσα τον τίτλο του «κλασικού».

Με την απόδοση του κινητήρα στους 150 ίππους, σασμάν αρχικά τεσσάρων ταχυτήτων και αργότερα πέντε, μπορούσε να ξεπερνάει με ευκολία τα 200 χλμ./ώρα, πετυχαίνοντας το 0-100 χλμ./ώρα σε 11 δευτερόλεπτα (αν και κάποιες δοκιμές είχαν κατεβάσει την επίδοση στα 9).

Οι δύο εξατμίσεις συμπλήρωναν την προσωπικότητα του, ενώ το εργοστασιακό hardtop μπορούσε να το μετατρέψει εύκολα από roadster σε ένα εξίσου όμορφο διθέσιο κουπέ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της περιορισμένης παραγωγής, το αμάξωμα όλων των “507” ήταν σε μεγάλο βαθμό χειροποίητο, με συνέπεια να υπάρχουν μικροδιαφορές από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο και το hardtop του ενός αυτοκινήτου να μην είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε να κουμπώσει και σε κάποιο άλλο.

Βέβαια, αυτός ο τρόπος κατασκευής ήταν επόμενο να αυξήσει κατακόρυφα το κόστος, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο στόχος της τιμής πώλησης στα 5.000 δολάρια που είχε θέσει αρχικά ο Hoffman, καθιστώντας το ουσιαστικά αντιεμπορικό.

Στη διάρκεια της παραγωγής του οι επεμβάσεις που δέχθηκε υπήρξαν ελάχιστες, με πιο σημαντικές την αύξηση της ιπποδύναμης κατά 15 ίππους (για την αγορά των ΗΠΑ)  και την προσθήκη δισκόφρενων στους εμπρός τροχούς.

Επίσης το τεράστιο ρεζερβουάρ χωρητικότητας 110 λίτρων, που αρχικά κάλυπτε σχεδόν όλο το πορτ-μπαγκαζ, περιορίστηκε αργότερα σχεδόν στο μισό, ώστε να υπάρξει χώρος και για κάποιες αποσκευές.

Οι πρώτες παραδόσεις του “507” ξεκίνησαν μετά από την παρουσίαση του στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, για να μείνει στην παραγωγή μέχρι το 1959, έχοντας κατασκευαστεί σε 254 μονάδες.

Δυστυχώς όμως για την BMW επρόκειτο για ένα εγχείρημα που πρόσθεσε και άλλα οικονομικά προβλήματα σε μια ήδη επιβαρυμένη κατάσταση. Από την άλλη όμως, το συγκεκριμένο μοντέλο έμελλε να χαρακτηριστεί ως διαχρονικό σημείο αναφοράς της εταιρίας και για αρκετούς να αποτελεί το σημαντικότερο της προϊόν, σε μια πορεία που ήδη συμπλήρωσε τον έναν αιώνα.

Για την ιστορία, εκείνη την κρίσιμη περίοδο η διάσωση της BMW ήρθε από την οικογένεια Quandt, στον έλεγχο της οποίας πέρασαν σταδιακά περίπου τα 2/3 των μετοχών της.

Πρώτο προϊόν εκκίνησης της «νέας περιόδου» ήταν η παρουσίαση το 1961 του εξαιρετικού “New Class 1500”, ενός  4-θυρου saloon, που όπως αποδείχθηκε επρόκειτο να βάλει τις βάσεις για να εξελιχθεί η BMW στην εταιρία που όλοι γνωρίζουμε σήμερα…