full screen background image
Search
Παρασκευή 3 Απρίλιος 2020
  • :
  • :

Αφιέρωμα: Opel Kadett 4S – Vauxhall Astra 4S

Το αυτοκίνητο, πραγματικό όπλο, που δεν μπόρεσε – πρόλαβε να δείξει την αξία του…

H Opel θέλησε να μπει στο χορό του WRC για τα καλά το 1985 και έτσι ετοίμασε τo νέο όπλο της για τους αγώνες Ράλλυ. Ένα τετρακίνητο αυτοκίνητο που έμοιαζε με Kadett και είχε κίνηση στους τέσσερις τροχούς…

Η εξωτερική εμφάνιση έμοιαζε με το -τότε- νέο Kadett E, αλλά εσωτερικά δεν υπήρχε τίποτα το κοινό…

Έτσι δημιουργήθηκε το νέο Opel Kadett 4×4. To κανονικό του όνομα ήταν Opel Kadett 4S. Η σχεδίαση του νέου αγωνιστικού είχε αρχίσει τον Νοέμβριο του 1983 και αρχές του 1984 ήταν έτοιμο το πρώτο πρωτότυπο.

Ο λόγος που θέλησαν να μοιάζει με το Kadett Ε της σειράς που κυκλοφορούσε τότε, δεν είναι ξεκάθαρος. Είτε γιατί αυτό το σχέδιο θα το κρατούσαν μέχρι και το 1990 – 1991, είτε γιατί το συγκεκριμένο σκάφος – καρότσα, χωρούσε πολλές τεχνικές λεπτομέρειες…

Η επιλογή του κινητήρα ήθελε στην αρχή να χρησιμοποιήσουν έναν V6 της Pontiac, αλλά τελικά τοποθετήθηκε ένας κινητήρας της Ford με χωρητικότητα 1.800 κ.εκ., τετρακύλινδρος, με υπερτροφοδότηση και ισχύ 500 ίππων, που τοποθετήθηκε ακριβώς πίσω από τον μπροστινό άξονα (κεντρικά – μπροστά), μια λύση που ήταν εντελώς διαφορετική από την εποχή του.

Να θυμίσουμε ότι η Lancia τότε είχε τον κινητήρα πίσω και η Peugeot κεντρικά, ενώ μόνο η Opel και η Audi είχαν προτιμήσει άλλες θέσεις για τα μοτέρ τους.

Η εμπρός – κεντρική θέση που διάλεξαν στην Opel έκανε την κατανομή βάρους να είναι στο 52/48, μεταξύ μπροστινού και πίσω άξονα. Βέβαια αυτή η σχέση γινόταν 50/50 σε περίπτωση επιτάχυνσης, δηλαδή το απόλυτο στήσιμο.

Για τη μετάδοση έβαλαν ένα κιβώτιο Xtrac 6 σχέσεων του Mike Endine, ενώ το αυτοκίνητο είχε ένα μεταξόνιο 2.520 χλστ., 6 χλστ. δηλαδή περισσότερα από την Manta 400. Για το λόγο αυτό οι Γερμανοί τεχνικοί άλλαξαν ορισμένα πράγματα. Πρώτα-πρώτα τη θέση του ρεζερβουάρ βενζίνης, που το τοποθέτησαν πίσω από την πλάτη του πληρώματος, όπως και τη θέση της ρεζέρβας, που η νέα της θέση ήταν πίσω από τον πίσω άξονα των τροχών, ενώ το βάρος του ήταν 960 κιλά.

Εμφανισιακά, με το «αδελφάκι του» απ’ το Group A διέφερε μόνο στα ανοίγματα του καπό του κινητήρα, που υπήρχαν για την έξοδο του ζεστού αέρα από τα ψυγεία…

Λίγο πριν την παρουσίαση του αυτοκινήτου στο σαλόνι της Φρανκφούρτης η Opel για λόγους αξιοπιστίας ζήτησε να αλλάξουν τον κινητήρα. Τελικά τοποθετήθηκε μια πιο καινούργια έκδοση του Ford (Zakspeed) κινητήρα με 2.400 κυβικά με turbo και ισχύ 350 ίππους. Κατασκευάστηκαν τρία αυτοκίνητα, ενώ ομολογκαρίστηκαν στα πλαίσια της νέας κατηγορίας Group S…

Η κατηγορία αυτή θα αντικαθιστούσε την κατηγορία Group B. Τα δυο αυτοκίνητα από αυτά -σαν Opel Kadett 4×4- συμμετείχαν στον αγώνα Paris – Dakar του 1986. Είχαν βελτιωμένες αναρτήσεις, ρεζερβουάρ καυσίμου 300 λίτρων και είχαν περιορίσει την ιπποδύναμη του κινητήρα στους 250 ίππους.

Τα αυτοκίνητα βάφτηκαν στα χρώματα της χορηγού εταιρίας Bastos Texaco Racing Team και τα πληρώματα που τα οδήγησαν ήταν οι Βέλγοι Guy Culsoul – Alain Lopes, οι οποίοι κέρδισαν και μια ειδική διαδρομή, την 18η (Saint Louis – Sali Pordudal) με 142 χιλιόμετρα μήκος και τερμάτισαν στην 40η θέση της γενικής, καθώς και οι Γερμανοί Erwin Weber – Gunther Wanger που τερμάτισαν στην 37η θέση γενικής.

To τρίτο με την ονομασία Vauxhall Astra 4S συμμετείχε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Ράλλυ το 1986, με ομολογκασιόν πρωτοτύπου βάση των κανονισμών του Group S και οδηγό τον Andrew Wood. Τερμάτισε στην 4η θέση και έδωσε στη «μαμά» εταιρία General Motors ελπίδες για το μέλλον…

Στο τέλος του 1986 όμως μια έκπληξη περίμενε την Opel. Η FIA ανακοίνωσε την ακύρωση της ομάδας Group S, μετά από τα ατυχήματα που έγιναν με τα αυτοκίνητα του Group B και κορυφαία κατηγορία για το WRC έγιναν τα Group A. Η ακύρωση του Group B και κατ’ επέκταση και του Group S που θα το αντικαθιστούσε, στεναχώρησε τους μηχανικούς της Opel όταν είδαν το έργο τους να τελειώνει ξαφνικά…

Από τα δύο αυτοκίνητα που πήραν μέρος στο Paris – Dakar, το ένα βρίσκεται σε ένα μουσείο αγωνιστικού αυτοκινήτου και το άλλο πουλήθηκε στον Βρετανό Πρωταθλητή Rallycross John Welch, που συνέχισε να το τρέχει μέχρι και το 1992. Το άλλο, το Vauxhall 4 S, βρίσκεται και αυτό σε μουσείο…